soep

Al weken, misschien zelfs wel maanden droom ik van wontonsoep. Ik vond het een poosje geleden in de vriezer van de supermarkt. Kant en klaar, 2 minuutjes magnetronnen en klaar om te smullen. Een van de beste nieuwe ontdekkingen van de eeuw op kant en klaar gebied. En dan zal het net mij overkomen dat die overheerlijke soep een week later uit het assortiment verdwenen lijkt te zijn. Heimelijk stapte ik iedere keer als ik in de super was even langs het diepvriesvak van de wontonsoep. Soms liep ik zelfs speciaal even de supermarkt in, ook als ik verder niets nodig had.Gewoon om te kijken of ze alweer terug was. Maar tevergeefs. De wontonsoep was met de noorderzon vertrokken.

Na weken, zo niet maanden van verlangen besloot ik dat het tijd was voor actie. Op weg door de stad fietste ik langs een andere super. Met heel veel meer soorten boodschappen in het assortiment. Daar moesten ze toch zeker wel mijn favoriete soepje hebben? Dat was toch zeker mijn goed recht? Ik heb immers helemaal niet zo vaak favoriete soepjes. Nee, die heb ik zelden. Maar ook deze supermarkt had mijn liefste soepje niet. En met een avocado en wat broodbeleg verliet ik weer de winkel.

Dat kon maar 1 ding betekenen. Het was tijd voor plan B. Die soep die kon ik zelf wel maken, maar ja... die wontons dan? Dat kan natuurlijk ook best zelf, maar daar had ik niet zo'n trek in. Dus op naar de toko. En jawel, wat ik vermoedde was waar: daar liggen de wontons kant en klaar in het vriesvak. Dus twee pakken in mijn tas, eerst afrekenen natuurlijk, en hop, via de super - niet via het vriesvak van de wontonsoep dit keer maar wel vo0r wat oestersaus, gember, paksoi, oesterzwammen, taugeh en lente-ui - naar huis. En twee uur later zat ik heerlijk op mijn bank intens te genieten van mijn heerlijke - bijna - zelfgemaakte soepie. Ja, ik ben intens gelukkig.

Labels: daily-routine