Inderdaad... dat ik ze nodig heb is niet bepaald het geval. Integendeel... Er slingeren hier in huis al zo'n 35 paar rond. En voor 't afgebeeld modelletje mag het eerst weleens even 25 graden warmer worden. Maar wauw, deze webwinkel verkoopt de meest geweldige schoenen! Nee, ik weet dat is geen reden, ze zijn zo geweldig dat ik nu al twee dagen koortsachtig en watertandend op ieder vrij moment door de collectie schuim, de website in mijn favorieten heb gezet en mezelf gelukkig ondertussen wel aan mijn verstand heb weten te peuteren dat - hoe mooi ook - 279 euro toch echt een beetje veel te overdreven is voor een schoeisel waarop je de laatste trein nooit haalt, al zijn ze dan nog zo mooi.


Het enige wat ik op dit moment nog kan doen is mezelf wegslepen van mijn beeldscherm en me concentreren op alles behalve schoenen. Dat alles uit zelfbehoud, uit het oogpunt van budgetbeheer en in het kader van zelfbeheersing. En vooral ook omdat ik anders straks toch nog in een moment van ultieme vrouwelijke zwakte mijn creditcard uit mijn tas vis, mijn gegevens invoer en.. oeps! Ineens mijn 36ste paar schoenen heb aangeschaft.

Op eigen risico: www.brandos.nl

Labels: daily-routine, mmmooi

Gisteren was ik hard aan het werk toen mijn telefoon ineens zachtjes rinkelde. Het was een vriend van me. Hij wilde me even vertellen dat je eraan kwam, dat 'ie op straat had gelopen en gevoeld had dat je in aantocht was. Hij wilde je met me delen. Mooi, als iemand met je delen wil. Waarschijnlijk wist 'ie wel dat ik blij van je zou worden. Waarschijnlijk wist hij dat wel zeker.

Zo stapte ik vanochtend nog net niet voor dag en dauw op de fiets en reed ik door de stad op weg naar een afspraak. En eenmaal buiten voelde ik je nabijheid, ik voelde dat de tijd van met zonder jas in aantocht was.

Je aaide vluchtig langs mijn wangen, je aaide langs mijn wangen en blies zachtjes in mijn ogen. Het zonnetje brak door en de kou was uit de lucht. Als ik mijn muts niet had opgehad dan had je ook nog met mijn haren gespeeld. Maar mijn hoofd was nog niet helemaal gewend aan het idee dat de winter nu wel in kan pakken.

Ik heb genoten van de witte winter, maar van jou hou ik lieve lente, van jou hou ik met hart en ziel. Ik hou van je jeugdige frisheid en hoopgevende karakter, je heerlijke naïviteit en je vermogen mensen blij te maken. Dus kom maar op, met al je vrolijkheid, lieve lente, kom maar op!

Labels: gedacht

Al weken, misschien zelfs wel maanden droom ik van wontonsoep. Ik vond het een poosje geleden in de vriezer van de supermarkt. Kant en klaar, 2 minuutjes magnetronnen en klaar om te smullen. Een van de beste nieuwe ontdekkingen van de eeuw op kant en klaar gebied. En dan zal het net mij overkomen dat die overheerlijke soep een week later uit het assortiment verdwenen lijkt te zijn. Heimelijk stapte ik iedere keer als ik in de super was even langs het diepvriesvak van de wontonsoep. Soms liep ik zelfs speciaal even de supermarkt in, ook als ik verder niets nodig had.Gewoon om te kijken of ze alweer terug was. Maar tevergeefs. De wontonsoep was met de noorderzon vertrokken.

Na weken, zo niet maanden van verlangen besloot ik dat het tijd was voor actie. Op weg door de stad fietste ik langs een andere super. Met heel veel meer soorten boodschappen in het assortiment. Daar moesten ze toch zeker wel mijn favoriete soepje hebben? Dat was toch zeker mijn goed recht? Ik heb immers helemaal niet zo vaak favoriete soepjes. Nee, die heb ik zelden. Maar ook deze supermarkt had mijn liefste soepje niet. En met een avocado en wat broodbeleg verliet ik weer de winkel.

Dat kon maar 1 ding betekenen. Het was tijd voor plan B. Die soep die kon ik zelf wel maken, maar ja... die wontons dan? Dat kan natuurlijk ook best zelf, maar daar had ik niet zo'n trek in. Dus op naar de toko. En jawel, wat ik vermoedde was waar: daar liggen de wontons kant en klaar in het vriesvak. Dus twee pakken in mijn tas, eerst afrekenen natuurlijk, en hop, via de super - niet via het vriesvak van de wontonsoep dit keer maar wel vo0r wat oestersaus, gember, paksoi, oesterzwammen, taugeh en lente-ui - naar huis. En twee uur later zat ik heerlijk op mijn bank intens te genieten van mijn heerlijke - bijna - zelfgemaakte soepie. Ja, ik ben intens gelukkig.

Labels: daily-routine

Aiaiai. I do. Do want this. Really do. Really really do want this badly...

Ja natuurlijk, een beetje glimmend retro design daar gaat mijn hartje sneller van kloppen. Prachtig televisietje, niet zo'n platte maar een echte beeldbuis. En afstelbaar op kleur, zwartwit of über retro sepia. Maar het hardst ga ik nog voor het heerlijke jaren '60 design. Helaas is de LG Classic TV alleen in thuisland Korea te koop.

Labels: mmmooi

"Verzamel de meeste tassen..." lees ik het begin van de titel van een reclamemail. Ik lees 'tas' en ik ben weg, heel ver weg. In trance, zo niet ontoerekeningsvatbaar en hoe dan ook niet in staat tot nadenken surf ik naar hardtroze.nl. Volledig impulsief, dwangmatig. De e-mail was niet van Hardtroze. Nee, Hardtroze had er helemaal niets mee te maken. Maar toch ben ik daar. Verhoogde hartslag, zweet in mijn handen, verliefde blik. Ik blader door het assortiment. 50% korting op alles en 10 minuten later heb ik via Ideal mijn akkoord gegeven, transactie voltooid, gefeliciteerd. She with the most bags.... Binnen twee weken wordt mijn aankoop thuisbezorgd. Onverantwoordelijk, impulsief, een gelukzalig gevoel.

Ik ben de stier. En tassen zijn mijn rode lap.

Update 28.01.2010
Ze is er al! En damn.... she's pretty!

Labels: daily-routine

Ik ben verhuisd. En u bent gewaarschuwd: verhuizen is niet leuk. Het is eigenlijk gewoon een &%$#@-klus. Eigenlijk weet u dat al, maar ik wilde het gewoon nu even zeggen. De komende jaren geen verhuizing meer voor mij. Maar de bank is binnen (ja zo'n ding om op te zitten, niks met ING of DSB ervoor), internet doet het en de meeste dozen zijn de woonkamer uit. Mijn werkkamer lijkt meer op een magazijn en mijn inloopkast ziet eruit als een klushut. Maar ik ben verhuisd en ik ben heel erg blij. Het is eigenlijk een beetje of ik in mijn website leef: veel wit, hier en daar wat roze en grijs. Mooie plek, zee van ruimte. Ja het is fijn hier. Fijn in mijn huis en fijn in mijn hoofd. Clichés zijn ... inderdaad! Heel erg waar.

Labels: daily-routine